เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 สามปี
เวลาสามปีนั้น จะว่าเร็วก็เร็ว จะว่าช้าก็ช้า
ยามที่มันเร็ว ก็เหมือนน้ำในแม่น้ำหน้าหมู่บ้าน ไหลเลยผ่านไปโดยไม่รู้ตัว ไม่มีแม้เสียงให้ได้ยิน ยามที่มันช้า ก็เหมือนคืนฤดูหนาวที่นอนรอฟ้าสว่าง พลิกตัวไปมาหลับไม่ลง ฟังเสียงลมข้างนอกที่พัดกระหน่ำขึ้นทุกที ในใจแขวนอยู่กับที่ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่อาจวางลงได้
สามปีนี้ เกิดเรื่องขึ้นมากมาย
ภัยแล้งเริ่มจากฤดูร้อนปีนั้น ติงตงจิ่วจำได้แม่น — ฤดูร้อนปีนั้นร้อนผิดปกติ จากเดือนห้าถึงเดือนเจ็ด ฝนตกน้อย น้ำในแม่น้ำลดลงทุกวัน จากแรกท่วมถึงต้นขา แล้วก็ถึงเข่า จากนั้นก็ถึงตาตุ่ม
พื้นที่ภูเขาฟูหนิวไม่ใช่เขตที่เสียหายหลัก แต่สถานการณ์ก็เลวร้ายพอสมควร ราคาข้าวสารจากโต่วละ 30 อีแปะ ขึ้นเป็น 50 อีแปะ จาก 50 ขึ้นเป็น 80 สุดท้ายทะลวงผ่านด่าน 100 อีแปะ และยังขึ้นต่อไป หมั่นโถวแป้งขาวแต่ก่อน 1 อีแปะซื้อได้ลูกหนึ่ง ต่อมา 3 อีแปะยังซื้อไม่ได้สักลูก ในหมู่บ้านเริ่มมีบางครัวเรือนกินรำกินผัก บางครัวเรือนแม้แต่รำก็ยังกินไม่ได้