เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 เติบโต
ติงตงจิ่วใช้เวลาอยู่ในร้านนานขึ้นกว่าที่เคยอย่างเห็นได้ชัด
แต่ก่อนเขามักจะส่งของเสร็จแล้วนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ครึ่งชั่วยาม พลิกดูสมุดบัญชี จัดการนู่นจัดการนี่ทั้งลานหน้ากลานหลัง พอถึงเที่ยงก็กลับเรือนไป แต่หลายวันมานี้ เขามาแต่เช้า นั่งจนเกือบเที่ยงจึงกลับ บางครั้งตอนบ่ายก็แวะมาเดินดูอีกสักรอบ เขาไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายการงานของหม่านอิ๋นเท่าไรนัก แค่นั่งอยู่ตรงนั้น คุยกับหม่านอิ๋นบ้างไม่คุยบ้าง
เช้าวันนี้ ลูกค้าในร้านน้อยลงหน่อย ติงตงจิ่วรินน้ำชาให้ตัวเองถ้วยหนึ่ง พิงพนักเก้าอี้ แล้วเอ่ยขึ้นราวกับพูดเรื่องสั่วเรื่องน้อยตามประสา “หม่านอิ๋น ปีนี้เจ้าได้สิบแปดแล้วหรือ”
“พ้นปีใหม่ก็สิบเก้าแล้วขอรับ” หม่านอิ๋นกำลังจัดเต้าหู้แห้งบนชั้นวางของ ไม่ได้หันหน้ากลับมา
“สิบเก้า ไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว” ติงตงจิ่วเป่าเศษฟองในถ้วยชา แล้วจิบไปอึกหนึ่ง “ตอนพี่ใหญ่ของเจ้ายี่สิบ เขาหมั้นกับเจวียนจื่อแล้ว ตอนพี่รองของเจ้ายี่สิบ เขาก็คบกับฉินเอ๋อร์แล้ว”
มือของหม่านอิ๋นชะงักไปครู่หนึ่ง เขาหันกลับมามองติงตงจิ่วแวบหนึ่ง ยิ้มให้ “น้า ข้ายังไม่รีบดอก”