เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ฉลองปีใหม่
ฉากที่หนึ่ง
บ่ายวันที่ยี่สิบเก้าเดือนสิบสอง หม่าเต๋อเซิ่งขับเกวียนลากุบกับเข้ามาในหมู่บ้านหางวัว
ติงตงจิ่วนั่งอยู่บนพื้นเกวียน ปกเสื้อผ้าฝ้ายตั้งชันขึ้น คอหดเข้าไปในตัวเสื้อ หม่านอิ๋นพิงกองของขวัญปีใหม่ อุ้มไหขนมมงคลไส้เนื้อเจไว้ในอกใบหนึ่ง สีหน้ามีรอยยิ้มที่กลั้นไม่อยู่ ในตัวเกวียนอัดแน่นเต็มไปหมด ทั้งมูลไส้เดือนหลายถุง ขนมกรอบสะดือวัชระจากวัดอวิ๋นเหยียนหลายห่อ กระดาษแดงม้วนหนึ่ง ประทัดหลายพวง และของจุกจิกที่ซื้อมาฝากคนที่บ้าน
เกวียนลาหยุดลงหน้าประตูบ้านติงตงจิ่ว หม่านอิ๋นกระโดดลงจากเกวียน ช่วยขนของเข้าไปในลานบ้าน พอเขาแบกถุงมูลไส้เดือนถุงสุดท้ายเข้าไปในลานหลัง เงยหน้าขึ้น ก็เห็นหม่านจินเดินออกมาจากโถงกลางเรือน
“พี่รอง!” หม่านอิ๋นวางถุงลง ปัดฝุ่นที่มือ แล้วสำรวจหม่านจินตั้งแต่หัวจรดเท้า “ทำไมเจ้าขาวขึ้นเล่า?”
หม่านจินสวมเสื้อผ้าฝ้ายสีเทาตัวหนา ปากแขนสะอาดสะอ้าน ใบหน้าขาวผ่องกว่าฤดูร้อนไม่น้อยจริง ๆ อยู่ที่ตัวเมืองอำเภอขายอาหารตุ๋นพะโล้ หน้าหนาวห่อตัวมิดชิด ผิวจึงได้พักฟื้นกลับมาเอง เขาถลึงตามองหม่านอิ๋น “ก็แต่เจ้าที่ปากมาก” แต่ปลายริมฝีปากกลับเชิดขึ้นเล็กน้อย
สองพี่น้องยืนอยู่ในลานบ้าน มองหน้ากันและกัน ต่างก็หัวเราะ
หม่านจินมาถึงหมู่บ้านหางวัวเมื่อวานนี้ เขาซื้อของขวัญปีใหม่มาฝากที่บ้านไว้ไม่น้อย ทั้งหมูสามชั้นสองแผ่นใหญ่ น้ำตาลแดงหนึ่งห่อ คำกลอนกระดาษแดงหลายคู่ และประทัดห้าร้อยนัดอีกสองพวง