เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 สหกรณ์ครอบครัว
ติงตงจิ่วมาถึงตัวเมืองอำเภอแล้ว ไม่ได้รีบหารถกลับหมู่บ้านหางวัว แต่เลี้ยวไปหาหม่านจินก่อน ไม่ได้เจอกันที่ถนนข้าง ๆ สี่แยกใหญ่ในเมือง กลับเห็นหาบหลังอูฐของหม่านจินอยู่ที่ประตูเมือง
แต่ไกลก็เห็นแผงขายของที่คุ้นตานั้นแล้ว หม่านจินสวมเสื้อผ้าฝ้ายขาว ใส่หมวกฟางไว้บนหัว กำลังก้มหลังเก็บถ้วยชามอยู่ ข้าง ๆ มีสาวหน้ากลมคนหนึ่งยืนอยู่ สวมเสื้อสีแดงอมชมพู มือหิ้วห่อผ้าเล็ก ๆ กำลังยัดใส่มือหม่านจิน หม่านจินรับมา เกาหัว หัวเราะโง่ ๆ สองที สาวคนนั้นหน้าแดงนิดหนึ่ง หมุนตัวเดินไปเร็ว ๆ เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมามองแวบหนึ่ง พอดีสบตากับติงตงจิ่ว จึงรีบก้มหน้า ฝีเท้ายิ่งเร็วขึ้น
ติงตงจิ่วจำได้แล้ว — นั่นไม่ใช่ฉินเอ๋อร์หรือ คู่หมั้นของหม่านจิน
เขาตั้งใจก้าวเท้าหนัก ๆ เดินเข้าไป ไอขัดคอหนึ่งที หม่านจินกำลังกอดห่อผ้านั้นยิ้มโง่ ๆ พอได้ยินเสียงไอ ก็เงยหน้าขึ้นมอง อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วบนใบหน้าก็เบ่งบานเป็นรอยยิ้มกว้าง ๆ “น้า! น้ากลับมาแล้ว!” เขาเก็บห่อผ้าใส่ในอก ก้าวสามก้าวเป็นสองก้าววิ่งเข้ามา กอดติงตงจิ่วไว้เต็มอ้อมแขน แล้วรีบปล่อยออก สอดส่ายมองเขาทั่วตัว “น้า น้าผอมลง แล้วก็ดำลงด้วย”
ติงตงจิ่วหัวเราะ มองห่อผ้าในอกเขาแวบหนึ่ง แล้วมองแผ่นหลังของฉินเอ๋อร์ที่เดินห่างออกไปอีกแวบหนึ่ง แกล้งถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง “เมื่อกี้ใครกันหรือ”
หน้าหม่านจินแดงขึ้นมาทันที แดงจากโคนคอไปจนถึงใบหู หัวเราะหึ ๆ ไม่พูด
ติงตงจิ่วไม่หยอกเขาต่อ ถามเรื่องจริงจังขึ้นมาประโยคหนึ่ง “ที่บ้านสบายดีหรือ”