เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 ไปสู่ขอ
เกวียนลาเข้าสู่ตัวเมืองอำเภอ ติงตงจิ่วให้พี่เขยสี่จอดเกวียนลาที่ประตูเมือง แล้วตนเองกระโดดลงมาก่อน เขาหันไปบอกหม่านจินว่า “เจ้าไปพาพ่อแม่ไปซื้อของสิ ยาสูบเส้น เหล้า น้ำตาล แล้วก็ตัดผ้าดี ๆ ให้สาวสักผืนหนึ่ง พวกเราค่อยพบกันที่ร้านผ้าแถวถนนสี่แยกใหญ่ ข้าไปก่อน ไปทักทายเถ้าแก่หลิวที่นั่นหน่อย”
หม่านจินพยักหน้า ประคองติงจาวตี้และจ้าวต้าหางลงจากรถ พอเข้าตัวเมืองแล้ว ติงจาวตี้ยืนอยู่บนถนนในตัวเมืองอำเภอ มองผู้คนเดินไปมาและร้านค้าที่ตั้งเรียงรายสองข้างทาง ก็รู้สึกทำตัวไม่ถูก โดยไม่รู้ตัวก็กำชายเสื้อไว้แน่น ตลอดชีวิตนางเข้ารอบตัวเมืองอำเภอไม่กี่ครั้ง ทุกครั้งที่มาก็รีบร้อนไปหมด ไม่ต้องพูดถึงวันนี้ที่แต่งตัวใหม่เอี่ยมยืนอยู่ตรงนี้ เตรียมจะไปสู่ขอที่บ้านของผู้อื่น
ติงตงจิ่วเดินเร็วไปที่ร้านขายเนื้อ เถ้าแก่หลิวกำลังตัดเนื้อแขวนบนตะขอ พอเห็นเขามาก็เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน “เถ้าแก่ติง วันนี้มีเวลามาได้อย่างไรหรือ”
ติงตงจิ่วไม่พูดอ้อมค้อม ประสานมือคารวะ “เถ้าแก่หลิว วันนี้ข้ามาบอกเจ้าเรื่องหนึ่ง—พ่อแม่หม่านจินขึ้นมาแล้ว อยากไปที่บ้านเพื่อตกลงเรื่องการแต่งงานของเด็ก ๆ”
เถ้าแก่หลิวหัวเราะ “ข้านึกว่าพรุ่งนี้เจ้าถึงจะมาได้เสียอีก”
“เฮ่ย สองคนแก่ใจร้อนกัน นั่งไม่ติด เมื่อคืนก็มาถึงบ้านข้าแล้ว นอนไม่หลับกันเลย” ติงตงจิ่วยิ้มพูด “ข้าก็ห้ามไม่อยู่ ดูฤกษ์ยามแล้ว วันนี้กับพรุ่งนี้เป็นวันดีทั้งคู่ เจ้าดูสิ วันนี้ขึ้นบ้านไปสู่ขอได้หรือไม่”