เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 ตกลงเรื่องแต่งงาน
เมื่อติงตงจิ่วกับหวังอีเหมยกลับมาถึงบ้านโดยนั่งเกวียนลา พระอาทิตย์ก็ชิดขอบภูเขาแล้ว หูซื่อได้ยินเสียงประตูเรือนดัง จึงชะโงกหน้าออกมาจากห้องครัว เห็นพวกเขากลับมาแล้ว ก็รีบยกกับข้าวขึ้นโต๊ะ
มื้อเย็นเป็นซุปแป้งแผ่นผักกาดเขียวข้น กับหมั่นโถวข้าวโพดที่ผสมกากถั่วเล็กน้อย ซุปแป้งแผ่นต้มจนข้น ใบผักเขียวสด แผ่นแป้งลื่น พอได้สักอึกก็อุ่นถึงท้อง หมั่นโถวข้าวโพดถึงจะผสมกากถั่ว แต่ฝีมือหูซื่อดี นึ่งออกมานุ่ม กัดแล้วมีกลิ่นถั่ว ไม่ได้แย่เลย ทั้งครอบครัวนั่งล้อมโต๊ะ ต่างคนต่างถือชามซุปแป้งแผ่นคนละชาม กินไปพลางเล่าเรื่องของวันนี้ไปพลาง
กำลังคุยกันถึงเรื่องที่หวังซานจู้จะมาหาบโต๊ะเต้าหู้ในวันพรุ่งนี้ ประตูเรือนก็ถูกผลักเปิดออกทันใด เงาคนหนึ่งก้าวเข้ามาอย่างเร็ว—คือหม่านชาง
เขาเดินมาเร็วเกินไป หน้าผากเปียกเหงื่อเต็มหยด พอเข้าประตูก็ไปที่ห้องครัวก่อน กระดกน้ำดื่มอึกใหญ่หลายอึก ใช้แขนเสื้อเช็ดมุมปาก แล้วถึงได้หอบหายใจ “ตา ยาย น้า น้าสะใภ้ ข้ากลับมาแล้ว!”
ติงตงจิ่วกล่าว “ทำไมเดินรีบนักเล่า รีบนั่งพักก่อน!”
หูซื่อลุกขึ้น “รีบนั่งลง ข้าจะตักข้าวให้เจ้า”
หม่านชางนั่งลงบนม้านั่ง รับชามซุปแป้งแผ่นที่หูซื่อยื่นให้ ดื่มไปหนึ่งอึก หายใจให้สบายแล้วจึงเอ่ย “ข้ากลัวจะเสียเวลาตำเต้าหู้พรุ่งนี้ จึงเดินมาเร็ว”
ติงตงจิ่ววางตะเกียบลง มองเขา “ทางบ้านว่าอย่างไร?”