เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 ไถนาใบไม้ผลิ อาชีพของพี่สาวสาม
วันคืนผ่านไปด้วยความยุ่งอยู่เสมอ
งานในไร่ไม่รอใคร พอวันที่สิบห้าเดือนอ้ายผ่านไป ติงฉวนเกินก็อยู่นิ่งไม่ไหว วิ่งไปไร่ทุกวัน ดูความชื้นในดิน คลำอุณหภูมิดิน กลับมาก็พร่ำกับติงตงจิ่วว่า “ถึงเวลาขนปุ๋ยแล้ว”
การขนปุ๋ยเป็นงานใหญ่ที่สุดของฤดูไถนา ปุ๋ยคอกที่สะสมมาทั้งฤดูหนาว — ที่หมักในคอกหมู ที่ตักจากส้วม ขี้เถ้าเตาและขี้เถ้าพืชที่คลุกปนกัน — ล้วนกองอยู่ในหลุมปุ๋ยคอกหลังส้วม หมักมาทั้งฤดูหนาว กลายเป็นปุ๋ยดีสีน้ำตาลดำ ร่วนซุย กลิ่นที่ได้เป็นกลิ่นดินผสมซากพืชผุ ไม่เหม็น กลับทำให้รู้สึกอุ่นใจ
ปีนี้ปุ๋ยของตระกูลติงอุดมเป็นพิเศษ กากถั่ว น้ำมันสกปรกจากการล้างเครื่องใน ใบไม้ ล้วนถูกหมักลงไป มากกว่าปีที่แล้วหลายเท่า ติงฉวนเกินคาดว่า ปีนี้ปุ๋ยในที่ดินดีสามหมู่ จะทำให้ข้าวสาลีได้ผลเพิ่มขึ้นหนึ่งหรือสองส่วนในสิบ
ก่อนหน้านี้ขนปุ๋ยลงไร่ไปแล้วสองรอบ บ่ายวันนี้ติงตงจิ่วพาหลานชายสามคน ใช้รถเข็นล้อเดียวเก่าที่บ้านลากปุ๋ยหมักที่เหลือไปที่ไร่ เทเป็นกองเล็ก ๆ แล้วใช้พลั่วตักโปรยทีละพลั่ว ติงฉวนเกินตามอยู่ข้างหลัง ถือพลั่วกระจายปุ๋ย ย่อตัวลงกำดินขึ้นมากำหนึ่ง สีหน้าพึงพอใจ
“ปีนี้ดินอุดม ข้าวสาลีต้องงามแน่” เขาตบดินบนมือ แล้วพูดกับติงตงจิ่ว
ติงตงจิ่วใช้พลั่วเหล็กค้ำตัว มองผืนดินที่เปล่งประกายชุ่มชื้นในแสงเช้า แล้วพยักหน้า เขาไม่เคยทำไร่ในชาติก่อน แต่พอกลับมาในชาตินี้ ตามพ่อลงไร่มาหลายครั้ง ก็รู้ความหมายของที่ดินที่มีต่อชาวไร่ชาวนา ในไร่มีปุ๋ย ในใจก็ไม่ร้อนรน