เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 จ่ายภาษี ลูกหมูถึงบ้าน
พอช่วงเช้าทำงานเต้าหู้เสร็จ ติงตงจิ่วก็เก็บเห็ดหนึ่งตะกร้าที่คอยดูแลอย่างระมัดระวังตั้งแต่หลังตรุษจีน
เห็ดสีเทาขาวดอกแล้วดอกเล่า หมวกเห็ดอวบหนา ขอบม้วนเข้าด้านในเล็กน้อย เบียดเสียดซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ส่งกลิ่นเห็ดสดชื่น มองแล้วชวนให้เบิกบานใจ
เห็ดสดชั่งแล้วหนัก ตะกร้านี้ดูไม่ใหญ่ แต่พอขึ้นตาชั่งกลับหนักถึงกว่า 30 ชั่ง
หลังกินข้าว ติงตงจิ่วกับหม่านจินเข้าเมืองด้วยกัน หม่านจินหาบหาบหลังอูฐ ติงตงจิ่วสะพายตะกร้าสะพายหลังใหญ่ ข้างในยังรองด้วยผ้าห่มบาง
พอถึงในเมือง ติงตงจิ่วกับหม่านจินนัดสถานที่พบกันแล้วก็แยกจากกัน หม่านจินไปทางถนนสี่แยกใหญ่ ส่วนติงตงจิ่วเลี้ยวอ้อมไปตรงยังเซียนเค่อไหล
พ่อครัวผางกำลังสั่งลูกจ้างเตรียมอาหารอยู่ในครัวหลัง เห็นติงตงจิ่วสะพายตะกร้าสะพายหลังเข้ามาก็รีบทัก พอได้ยินว่ามาส่งเห็ด ตาก็เป็นประกาย “น้องติง เห็ดมาเสียที! หลายวันมานี้ลูกค้าหลายรายสั่งเห็ดทอด ข้าต้องบอกปัดว่าไม่มี”
ติงตงจิ่ววางตะกร้าสะพายหลังลงแล้วเปิดผ้าคลุม ใต้ผ้าขาว เห็ดเรียงเป็นระเบียบ ส่งกลิ่นเห็ดจาง ๆ สดจนราวกับยังมีน้ำค้างยามเช้าติดอยู่
พ่อครัวผางเข้ามาดูใกล้ ๆ แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ “เห็ดรุ่นนี้โตดี กว่ารุ่นก่อนตรุษจีนเสียอีก” เขาเรียกให้ลูกจ้างมาชั่ง ตาชั่งเชิดสูง — 33 ชั่งครึ่ง พ่อครัวผางโบกมืออย่างใจกว้าง “ปัดเป็นจำนวนเต็ม คิด 34 ชั่ง”