เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 เปิดร้านวันหยวนเซียว
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังมืดอยู่ เรือนเล็กตระกูลติงก็จุดไฟสว่างแล้ว เงาคนเคลื่อนไหวไปมา พวกเขาตื่นกันเช้ากว่าช่วงตรุษจีนหลายวันก่อนเสียอีก
งานใหญ่ชิ้นแรกก็ยังเป็นการทำเต้าหู้ ช่วงเทศกาลเช่นนี้ คนในหมู่บ้านที่เอาถั่วมาแลกเต้าหู้ต้องมีไม่น้อย ติงไหลตี้พาหม่านชาง หม่านจิน และหม่านอิ๋นเริ่มหมุนโม่แต่เช้า เสียงโม่หิน “หลงหลง” ดังราวกลองศึกออกทัพ ปลุกหมู่บ้านที่หลับใหลให้ตื่น น้ำเต้าหู้กรองออกมาแล้วหยอดน้ำดีเกลือให้จับตัว กดไว้ แล้วก็รีบตัดเป็นก้อนและกดเต้าหู้แห้ง ในห้องครัว หูซื่อกับหวังอีเหมยก็ยุ่งอยู่กับการทำอาหารเช้า ไอร้อนลอยออกมาตามช่องประตู
พอเต้าหู้กดเสร็จ อาหารเช้าก็ยกขึ้นโต๊ะ ขนมนึ่งแป้งหยาบ โจ๊กข้าวฟ่างข้น ๆ ผักดองหั่นฝอยจานเล็กที่ราดน้ำมันงา กับเครื่องในและเต้าหู้แห้งพะโล้ที่เมื่อคืนตุ๋นไว้ ซึ่งตักออกมาเป็นชามเล็กโดยเฉพาะ ให้ทุกคนได้ชิมรสก่อนและอิ่มท้อง วันนี้ต้องเข้าเมือง ต้องเดินไกล จะปล่อยให้หิวไม่ได้
ทั้งครอบครัวล้อมโต๊ะกินกันอย่างเร็วและเอร็ดอร่อย แม้แต่ติงเฉิงคนเล็กสุดก็รู้ว่าวันนี้จะได้เข้าเมืองไปดูงานใหญ่ ตื่นเต้นจนหน้าเล็ก ๆ แดงปลั่ง อ้าปากกัดหมั่นโถวข้าวโพดคำโต ดวงตากลมโตกลอกไปมา กลัวว่าถ้ากินช้าจะเสียเวลาออกบ้าน