เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 เตรียมเปิดร้าน
สองสามวันถัดมา คนในบ้านต่างหวาด ๆ ระแวง ๆ ทำงานกันอย่างระมัดระวังเป็นพิเศษ ติงตงจิ่วต้องไปดูห่อเส้นใยเห็ดที่รอดชีวิตตรงมุมโถงกลางเรือนวันละหลายรอบ แล้วยังตรวจแผงเต้าหู้ที่ขึ้นขนบนหัวเตียงเตาห้องตะวันออกซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลัวว่าจะเกิดความผิดพลาดขึ้นอีก โชคดีที่ห่อเส้นใยเห็ดนั้นไม่ได้วางไว้ในห้องตะวันออก หากวางไว้ในโถงกลางเรือน คงเป็นเพราะไม่ต้องอยู่ห้องเดียวกับห่อที่ติดเชื้อ สภาพแวดล้อมจึงค่อนข้างแยกจากกันและสะอาด ปลอดภัยไร้สิ่งผิดปกติ เส้นใยเห็ดแผ่ขยายงอกงามขาวโพลนขึ้นเรื่อย ๆ เห็นแล้วชวนชื่นใจ เรื่องนี้ทำให้ใจที่แขวนอยู่ของคนทั้งบ้านค่อย ๆ วางลงได้บ้าง
ตัวติงตงจิ่วเองก็ครุ่นคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่าตกลงปัญหาอยู่ที่ขั้นตอนไหน สุดท้ายก็สงสัยไปที่ขี้เลื่อย ขี้เลื่อยของบ้านอาถู่เกินกองอยู่ใต้เพิง โดนลมโดนแดด อาจไม่สดไม่สะอาดพอ มีเชื้อราอื่นปนเข้ามา ส่วนร้านเครื่องไม้ทำแต่งานไม้เป็นอาชีพ ขี้เลื่อยจึงสดใหม่ เป็นขี้เลื่อยไม้สนหรือไม้เนื้อแข็งล้วน ๆ น่าจะสะอาดกว่าอยู่แล้ว เขาแอบจดไว้ในใจ ครั้งหน้าต้องซื้อขี้เลื่อยจากร้านเครื่องไม้ จะได้ชัวร์
เพราะบทเรียนครั้งนี้ ทุกคนจึงระวังตัวกับเต้าหู้ขนขาวดิบยิ่งขึ้น หูซื่อตอนนี้เข้าออกห้องตะวันออกต้องล้างมือก่อน ผ้าคลุมก็เปลี่ยนและซักบ่อย ๆ ในห้องพยายามให้อากาศถ่ายเท แต่ก็ไม่ให้แห้งเกินไป เต้าหู้ไม่กี่แผงนั้น ภายใต้ความคาดหวังอันระมัดระวังของทุกคน ขนก็ขึ้นขาวและสม่ำเสมอ ราวกับถูกปกคลุมด้วยหิมะแรกนุ่ม ๆ หนา ๆ ชั้นหนึ่ง