เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 พี่สาวรองกับเครื่องในพะโล้
วันนี้ พอโม่เต้าหู้เสร็จและกินข้าวอิ่มแล้ว ติงตงจิ่วกับหวังอีเหมยก็เก็บข้าวของเรียบร้อย เตรียมไปขึ้นเกวียนวัวรอบเช้าเที่ยวนี้เข้าไปส่งของที่ตัวเมืองอำเภอ เห็ดรุ่นที่สามเก็บเกี่ยวแล้ว เพราะเป็นรุ่นที่สามจึงงอกไม่หนาต้นเท่าสองรุ่นแรก แต่ก็เก็บได้ราวสิบห้าถึงสิบหกชั่ง ขี้เลื่อยที่เคยเพาะเห็ดจนดำคล้ำในก้อนขี้เลื่อยเพาะเห็ดนั้นดูเหมือนจะใกล้หมดธาตุอาหารแล้ว เขาจึงให้ติงฉวนเกินเอาปุ๋ยดีพวกนี้ไปลงแปลงกับข้าวเล็ก ๆ หลังบ้าน พอถึงฤดูใบไม้ผลิจะได้ปลูกผักให้ดี ๆ
เต้าหู้กับเห็ดก็จัดเหมือนคราวก่อน คือรองด้วยหญ้านุ่ม ปิดด้วยผ้าเปียก ห่อด้วยเสื้อผ้าฝ้ายและผ้าห่มแล้วบรรจุลงตะกร้าสะพายหลังอย่างระมัดระวัง อากาศหนาวเหลือเกิน เห็ดทั้งทนต่อการกดทับไม่ได้และยังกลัวความเย็น ติงตงจิ่วจึงตัดสินใจไปกับหวังอีเหมยด้วย มีคนเพิ่มอีกคน แยกกันบรรจุ ระหว่างทางจะได้ช่วยดูแลตะกร้าสะพายหลัง ทั้งยังมีคนช่วยถือของอีกแรง เพียงแต่เพิ่มคนอีกคนก็ต้องเสียค่าเกวียนอีกห้าอีแปะ รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่เห็ดมีค่ากว่า
ใกล้เข้าสู่เดือนสิบสองแล้ว อากาศหนาวจริง ๆ ก่อนออกจากบ้าน ทั้งสองคนต่างสวมหมวกผ้าฝ้ายที่พวกผู้หญิงในบ้านตัดตามแบบประหลาดที่ติงตงจิ่ววาดให้ ทั้งผ้าหยาบเนื้อหนา ยัดด้วยนุ่น สองข้างมีแผ่นกันหูลดลงมาปิดหูได้ ผูกด้วยสายรัดใต้คาง ใบของหวังอีเหมยเป็นสีน้ำเงินเข้ม ส่วนของติงตงจิ่วเป็นสีดำ ใส่แล้วก็อุ่นดี แต่น่าตลก เดินอยู่ในหมู่บ้านก็เรียกสายตาอยากรู้อยากเห็นได้อีกไม่น้อย