กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จมูกของฉางหลิวยังคงแดงก่ำ “ข้าไม่เอารางวัล”
“เช่นนั้นเจ้าอยากได้สิ่งใดเล่า”
ฉางหลิวจ้องมองท้องของเสิ่นอวี๋บนเตียง “ข้าจะฝึกยุทธ์ให้ดี รอซื่อจื่อน้อยถือกำเนิด ข้าก็จะเล่นเป็นเพื่อนเขา”
“เจ้าคิดได้ดีนัก” เซี่ยถิงโจวอดหัวเราะไม่ได้ “อย่าทำให้ซื่อจื่อน้อยเสียคนเล่า”
ฉางหลิวเม้มริมฝีปาก “ไม่มีทางเสียหรอก”
“ไปพักผ่อนเถิด” เสิ่นอวี๋กล่าว “ไปดูซื่อสี่แทนข้าที จัดสาวใช้ไปสักคน ขาดสิ่งใดก็หยิบเอาได้เลย”
ท่านหมออวี๋เดินเข้ามาในห้อง เบื้องหลังยังตามมาด้วยหมอที่เชี่ยวชาญเวชสตรีซึ่งหาตัวมาจากในเมือง
ท่านหมอตรวจชีพจรแล้วกล่าวว่าพระชายามีร่างกายแข็งแรงดี ทารกในครรภ์ก็มั่นคง
“ท่านหมออวี๋โปรดหยุดก่อน” เสิ่นอวี๋เรียกท่านหมออวี๋ที่เตรียมจะจากไป “ข้ามีบางเรื่องอยากถามท่านหมออวี๋”