กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลายวันก่อน ในศึกแรกที่พ่ายแพ้ ภาพทหารซีเจวี๋ยถูกคูเพลาะและน้ำมันไฟล้อมสังหารยังติดตาอยู่ พวกเขายังจำเสียงร้องโหยหวนของสหายเก่าในเปลวเพลิงและการเข่นฆ่าได้
ทหารทั้งหลายตื่นตระหนกขึ้นมาทันที บางคนเตรียมจะปีนขึ้นจากคูแล้ว
รองแม่ทัพขี่ม้าขึ้นหน้า “ห้ามถอย! รีบยกซุงขึ้นแบกแล้วรุดหน้าต่อ ที่นี่ไม่อยู่ในระยะยิงของพวกมัน ไม่ต้อง—”
“หวือ—”
เสียงฉีกอากาศดังขึ้น ลูกศรแหลมเล่มหนึ่งปักลงบนพื้นดิน คูเพลาะลุกโชนขึ้นด้วยเสียงครืน ทหารในคูถูกเผาเป็นคนเพลิงในทันใด
บนกำแพงเมืองอันไกลออกไปดังเสียงโห่ร้องยินดี
เซียวชวนวางธนูศรลง ลูบหน้าอก “ขวัญหายแทบตาย”