กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลมหิมะที่ด่านเยี่ยนเหลียงพัดกระหน่ำหนัก ประตูหน้าต่างครวญครางดังกร๊อบแกร๊บไปทั่ว
เสิ่นอวี๋นอนหลับไม่สนิทนัก
นับแต่มายังด่านเยี่ยนเหลียงนางก็ฝันร้ายติดต่อกัน ไม่มีสักวันเดียวที่จะได้นอนหลับสนิทจนสว่าง
ด่านเยี่ยนเหลียงในห้วงฝันยังคงมีลมหิมะพัดรุนแรง นางค่อย ๆ เคยชินกับการมีฝันร้ายเป็นเพื่อนคู่ใจ สามารถมองภาพเบื้องหน้าในห้วงฝันได้อย่างใจเย็น
แต่ครานี้แตกต่างออกไป นางได้ยินเสียงฝีเท้า ราวกับมีผู้ใดกำลังจะมาชมห้วงฝันครั้งนี้พร้อมกับนาง
“พระชายา!”
เสิ่นอวี๋ถูกเสียงร้องเรียกนั้นปลุกให้ตื่น พลิกตัวลุกขึ้นนั่งจึงได้รู้ว่าเสียงฝีเท้าในความฝันนั้นมาจากโลกความจริง
นางลุกจากเตียงสวมเสื้อคลุม ดึงประตูเปิดออก ฉางหลิววิ่งตรงเข้ามาหานาง