กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉากวงจิ้นกลัวว่าเจียงเหลี่ยนจือจะตายอยู่ในจวนของตน แต่สิ่งที่เขากลัวยิ่งกว่าคือชาวซีเจวี๋ยบุกเข้ามาโดยฉับพลัน
สิ่งที่เขากังวลคือ หากเจียงเหลี่ยนจือจากไปแล้ว ใครจะออกหน้าเจรจาสงบศึกเล่า
เจียงเหลี่ยนจือจะกลับเซิ่งจิงหรือไม่นั้นหาได้มีผลอันใดต่อเสิ่นอวี๋ แต่เพียงวันก่อนเจียงเหลี่ยนจือยังไร้ชีวิตชีวาถึงเพียงนั้น มีท่าทีปลงตกในสรรพสิ่งราวกับอยากเข้าสู่สมณเพศ เหตุใดจึงใคร่กลับเมืองหลวงขึ้นมากะทันหัน
“ข้ารู้แล้ว” เสิ่นอวี๋พยักหน้ากล่าว
เฉากวงจิ้น “เช่นนั้น…”
เสิ่นอวี๋กล่าว “ใต้เท้าเฉากลับไปก่อนเถิด ใต้เท้าเจียงเป็นขุนนางของราชสำนัก มีร่างกายเป็นอิสระ ข้าบังคับเขาไม่ได้หรอก”