ตอนที่ 216 เนรคุณลืมบุญคุณ

ฮูหยินผู้เฒ่าลู่ชมเซี่ยถิงโจวไม่ขาดปาก นางไม่ได้แตะสุรามานานนัก วันนี้กลับจิบไปถ้วยหนึ่ง พอทานไปถึงตอนท้ายก็เริ่มเช็ดน้ำตา กล่าวว่าเสียดายที่ท่านแม่ของอาอวี๋และเจาเอ้อร์ไม่ได้เห็นเหตุการณ์วันนี้ เด็กทั้งสองต่างก็จะตั้งครอบครัวกันแล้ว

มื้อข้าวหนึ่งเริ่มต้นอย่างเบิกบาน แล้วก็จบลงด้วยเสียงสะอื้นไห้

ฮูหยินผู้เฒ่าลู่รู้ว่าทั้งสองไม่ได้พบกันเสียนาน จึงเปิดเวลาให้ทั้งคู่

“เจ้าลองคลำดูสิ” เซี่ยถิงโจวยื่นมือออกมา

อย่างไรก็อยู่ในจวนตระกูลลู่ เสิ่นอวี๋ไม่กล้าใจกล้าเช่นนั้น พลันก็กลายเป็นสงบเสงี่ยมถือมารยาทอย่างผิดปกติ สองมือประสานกันที่เอว ดูเคร่งขรึมเป็นระเบียบยิ่งนัก

หากเป็นเวลาปกติ นางคงลูบไปนานแล้ว

“มือข้าสั่น” เซี่ยถิงโจวกล่าวอีก