ตอนที่ 211 เป่ยหลินอ๋อง

ในท้องพระโรง ขุนนางร้อยคนโต้เถียงกันจนแทบจะแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร

“เวลานี้คือยามที่พวกเราควรออกรับศึกซึ่งหน้า มิฉะนั้นหากปล่อยให้พวกมันขยายกองเพิ่มพลจนแข็งแกร่งขึ้น ก็จะยิ่งต้านทานได้ยาก”

“ข้ากลับเห็นตรงกันข้าม เวลานี้เซวียนผิงโหวกับเป่ยหลินต่างยึดครองฝ่ายของตน ตรึงกำลังกันไว้ ตามที่ข้าเห็นกลับเป็นโอกาสให้พวกเราได้หายใจ”

“หายใจหรือ” ขุนนางคนหนึ่งแค่นหัวเราะ “พวกเราหายใจ ผู้อื่นก็ไม่หายใจหรือ พอทุกฝ่ายพักผ่อนเต็มที่แล้ว สิ่งที่ต้าโจวจะต้องเผชิญก็คือหมาป่าอีกสองตัวที่อิ่มหนำสำราญ!”

“เจ้ากล่าวได้ง่ายนัก อ้าปากก็คือรบ รบนั้นไม่ต้องใช้เสบียง ไม่ต้องใช้เงินหรือ”

ฝ่ายนิยมสงครามกับฝ่ายนิยมสันติโต้เถียงกันจนหน้าหูแดงก่ำ ส่งเสียงอึกทึกจนสมองของหลี่เจาเหนียนปวดไปหมด

หลี่เจาเหนียนนวดหว่างคิ้ว “พอได้แล้ว”