กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวี๋เห็นสีหน้าเขาเปลี่ยนไป รีบเอ่ยโน้มน้าว “ข้าไม่ได้กลับลั่วโจวไปเยี่ยมท่านยายเสียนานแล้ว ตอนนี้เวลาที่เหลือให้พวกเราได้หายใจและพักฟื้นมีไม่มาก พอศึกสงครามเปิดขึ้นก็ยิ่งไม่มีโอกาส ข้าอยากกลับไปดูท่านเสียก่อน”
“อีกทั้งปีก่อน ๆ ข้าต้องไปตรวจบัญชีทุกปี คนข้างล่างมีมาก ยากจะรับประกันว่าไม่มีใครคิดคด ข้ากลัวว่ามีคนเอาเปรียบที่ท่านยายอายุมากแล้ว”
เซี่ยถิงโจวพยักหน้า “สมควรกลับไปสักหนหนึ่ง ข้าก็ควรไป แต่ตอนนี้…”
“ข้าเข้าใจ” ดวงตาของเสิ่นอวี๋เป็นประกายวาววับ “เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง”