ตอนที่ 166 ดูแคลนเขาไปแล้ว

เสิ่นอวี๋เงยหน้าขึ้น “ได้เลย”

นางลุกขึ้น จ้องมองเซี่ยถิงโจว วางมือบนเอวของตน ค่อย ๆ แก้เข็มขัดออก ช้าเสียจนราวกับยั่วยวนเขาตรง ๆ

เซี่ยถิงโจวจ้องนางเขม็ง ลมหายใจค่อย ๆ เริ่มถี่กระชั้น

เขาอยู่ในการยั่วยวนที่ไม่อาจเข้าใจของนางจนคอแห้งผาก อยากจะร้องบอกให้หยุด แต่กลับเอ่ยไม่ออก ได้แต่กลืนน้ำลายอย่างแรง

เขารู้สึกว่าตนเองราวกับเปรตตัณหา กัดเนื้ออ่อนในริมฝีปากของตน นางเพียงแค่แก้เข็มขัดออก เขาก็ตั้งขึ้นแล้ว

เสิ่นอวี๋ดึงเข็มขัดออกแล้ว นิ้วมือคลายเบา ๆ เข็มขัดก็หล่นลงบนพื้น

ต่อมาก็เป็นเสื้อคลุมด้านนอก จากนั้นนิ้วมือก็ตกลงบนเสื้อตัวใน