ตอนที่ 130 เรียกร้องจุมพิต

ซีเฟิงกับองครักษ์ประจำตัวพวกนั้นต่างนั่งนิ่งมองจมูกตนเอง ทำทีเป็นไม่ได้ยิน

ซื่อจื่อยังไม่เอ่ยปาก พวกเขาจะพูดอะไรได้เล่า

พาเซี่ยถิงโจวผู้เมาไร้สติกลับเรือนชิงผู่ กลางวันฤดูใบไม้ผลิ เสิ่นอวี๋กลับมีเหงื่อบาง ๆ ชุ่มกาย

สาวใช้ทั้งหลายทำหน้าที่เป็นระเบียบ คนหนึ่งต้มชา คนหนึ่งเตรียมน้ำ

“ห้องอาบน้ำเตรียมน้ำไว้แล้ว ก็รบกวนองครักษ์สือด้วยเจ้าค่ะ” สาวใช้กล่าวจบก็ถอยออกไป

เสิ่นอวี๋มองเซี่ยถิงโจวที่นอนเมาเป็นโคลนอยู่บนเตียง รู้สึกปวดหัวนัก

นางเขย่าคนบนตั่ง ยังนับว่าไม่เมาจนตาย

เซี่ยถิงโจวค่อย ๆ ลืมตา สายตาเลื่อนลอยทอดลงบนใบหน้านาง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงควบแน่นขึ้น

“อาอวี๋……”

“เจ้าจะอาบน้ำหรือไม่” เสิ่นอวี๋ถาม