ตอนที่ 110 ถูกจับได้คาหนังคาเขา

สัมผัสได้ถึงลมหายใจที่พัดมาปะทะแก้ม เสิ่นอวี๋เอนศีรษะถอยหลังเล็กน้อย จ้องมองดวงตาของเขาแล้วถามว่า “วันนี้เจ้าเป็นอะไรไปหรือ”

เซี่ยถิงโจวชะงัก เสิ่นอวี๋ยกมือขึ้นแตะหน้าผากเขา แล้วลูบหน้าผากตนเอง

พึมพำว่า “ทำไมเหมือนคนที่มีไข้เป็นข้า แต่สมองที่เสียเป็นของเจ้า”

เซี่ยถิงโจว “……”

เขาถอยออกไปเล็กน้อย เอียงหูฟังครู่หนึ่ง ด้านนอกมีเสียงฉางหลิวคุยกับท่านหมอ

เขาเปล่งเสียงดัง “ให้ท่านหมอเข้ามาตรวจชีพจร”

ม่านเตียงถูกปล่อยลงมาอีกครั้ง เสิ่นอวี๋ยื่นมือออกมาจากม่านแพรให้ท่านหมอตรวจชีพจร

ม่านแพรโปร่งแสง นางมองเงาร่างของเซี่ยถิงโจวบนม่านอย่างเหม่อลอย