กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอกินข้าวเสร็จ สาวใช้ก็เข้ามาเก็บกวาด
เสิ่นอวี๋ยังจำได้ว่าเซี่ยถิงโจวบอกว่าจะให้นางพบใครคนหนึ่ง จึงเตรียมลุกขึ้นแต่งตัว
“ไม่ต้องหรอก ตามสบายก็พอ” เซี่ยถิงโจวเอียงศีรษะบอกคนนอกประตู “ให้นางเข้ามา”
สิ้นเสียง เงาร่างหนึ่งก็กระโดดโหยงเหยงเข้ามาในประตู อ้อมฉากกั้นตรงเข้าหาเสิ่นอวี๋
คนผู้นั้นสวมเสื้อผ้าลายดอกทั้งตัว ศีรษะยังพันผ้าไว้ เสิ่นอวี๋เกือบจำไม่ได้ว่าเป็นผู้ใด
เห็นท่าทีว่าจะโถมเข้าหาเสิ่นอวี๋บนเตียง เซี่ยถิงโจวก็กวาดสายตาไปทางนั้น คนผู้นั้นหยุดฝีเท้าทันที ยืนอยู่ข้างเตียงไม่กล้าขยับ
ในที่สุดเสิ่นอวี๋ก็เห็นชัดว่าผู้ที่มาก็คือใคร “ลวี่เย่า!”