ตอนที่ 107 โชคลาภตกจากฟ้า

เซี่ยถิงโจวรีบยื่นมือคว้าไว้ ผู้ฝึกยุทธ์มีประสาทสัมผัสทั้งห้าไวเกินคนธรรมดา เสียงดังขนาดนี้ นางกลับไม่รู้สึกตัว

เซี่ยถิงโจวประคองนางให้พิงอยู่บนตัก ก้มลงเรียกนาง “สืออวี่ ตื่นเถิด”

เสิ่นอวี๋ไม่ตอบสนองเลย

เขาเอามือแตะหน้าผากนาง สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุราวกับถ่านที่เผาแดง

คิ้วของเซี่ยถิงโจวขมวดติดกัน เขาเปิดม่านรถถาม “อีกนานเท่าใดจึงจะถึงในเมือง”

“ประมาณครึ่งชั่วยามขอรับ” ซีเฟิงนั่งอยู่บนหลังม้าเอี้ยวหน้ามอง

เห็นในรถม้า สืออวี่ทั้งตัวซบอยู่บนตักของเซี่ยถิงโจว เซี่ยถิงโจวใช้มือหนึ่งโอบหลังนางไว้ เกือบจะเป็นท่ากอดครึ่งหนึ่ง

ภาพนี้ทำให้ซีเฟิงรีบหันหน้ากลับไปทันที ไม่กล้ามองอีกแม้แต่แวบเดียว

เซี่ยถิงโจวสั่งการ “เร่งความเร็ว”

กล่าวจบก็ปล่อยม่านรถลง