กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซานฝูถูกองครักษ์ประจำตัวพาตัวมา ทั้งสองคนขี่ม้าไม่เป็น ตอนมาและตอนกลับจึงต้องให้องครักษ์ขี่ม้าพาไปคนละคน
องครักษ์ปล่อยซานฝูลงมา เสิ่นอวี๋กระโดดลงจากรถม้า “ฉัวะ” ดึงดาบออกจากเอวองครักษ์คนหนึ่งในทันที
ซานฝูตกใจจนวิ่งหนีเตลิด แต่องครักษ์คว้าคอเสื้อไว้แล้วเหวี่ยงลงกับพื้น
ซานฝูล้มอยู่บนพื้นตัวสั่นเทา ปากก็พร่ำพูดไม่หยุด “คุณชายไว้ชีวิตข้าน้อยด้วย คุณชายไว้ชีวิตข้าน้อยด้วย”
ซื่อสี่รีบคุกเข่าขอความเมตตาตามไปติด ๆ “คุณชาย พี่ชายข้าน้อยทำผิดสิ่งใดหรือขอรับ”
เสิ่นอวี๋ยืนกุมดาบ ปลายดาบปักลงในดิน
นางจ้องซานฝูเขม็ง “ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่ฟังคำเท็จ เจ้าไม่ซื่อตรง ข้าก็จะตัดลิ้นเจ้า”