กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ศพถูกทับถมซ้อนกัน ศพที่อยู่ล่างสุดเหลือแต่กระดูกขาว ส่วนศพบนสุดยังพอมองออกว่าเป็นร่างคน
ซานฝูชำเลืองดูเพียงไม่กี่คราแล้วชี้ไป “ก็พวกที่ติดกับเสื้อผ้าสีเขียวหม่นนั่น”
“เจ้าแน่ใจหรือ” เสิ่นอวี๋หันไปถาม กลัวว่าเขาจะชี้ตามอำเภอใจเกินไป
“แน่ใจขอรับ” ซานฝูกล่าว “เสื้อผ้าก็ยังเป็นชุดนั้นอยู่”
ยังดีที่ผ่านมาเพียงไม่กี่วัน เซิ่งจิงก็ไม่ใช่ที่มีคนตายไม่หมดทุกวัน นอกจากศพใหม่หนึ่งศพที่อยู่บนสุด ใต้ลงไปก็คือคนที่ซานฝูพูดถึง
เฟิงหยางเรียกองครักษ์ประจำตัว “หามคนขึ้นมา ระวังหน่อย อย่าให้กระแทก ระวังมันระเบิด”
“นะ นะ นี่มันยังจะระเบิดอีกหรือ” ซานฝูถามตะกุกตะกัก