ตอนที่ 93 เค้าลางค่อย ๆ ปรากฏ

ภายในห้องรับรอง เผยฉุนหลี่ตบหน้าอกตนเองแผ่ว ๆ กล่าวเสียงเบา “นั่งจิบชาคนเดียวช่างน่าเบื่อเสียจริง”

ไม่มีผู้ใดตอบรับ เขาจึงเปล่งเสียงดังขึ้น “นั่งจิบชาคนเดียวช่างน่าเบื่อเสียจริง”

ยังคงไม่มีผู้ใดตอบรับ

เผยฉุนหลี่เดินวนอยู่ภายในห้องหนึ่งรอบ พลันตะเบ็งเสียงตะโกนลั่น “นั่งจิบชาคนเดียวช่างน่าเบื่อเสียจริง”

เสี่ยวเอ้อร์หน้านอกเคาะประตูกล่าว “ท่านโหวน้อย หากน่าเบื่อ จะให้ผู้น้อยหาคนมาขับร้องกล่อมให้สักคนหรือไม่ขอรับ”

เสียงยังไม่ทันขาดคำ ผู้หนึ่งก็พลิกกายเข้ามาทางช่องหน้าต่าง

เผยฉุนหลี่หันไปทางประตูกล่าว “ถอยไป ข้ากำลังบ่นระบายอารมณ์อยู่เอง ไม่มีเรื่องอันใดเกี่ยวกับเจ้า”

เขาหันกลับมาเอ่ยเสียงเบา “เหตุใดเจ้าจึงเพิ่งมา ข้าร้องรหัสลับไปสามรอบแล้ว หากเจ้าไม่มาอีก ผู้คนคงนึกว่าข้าป่วยเสียแล้ว”