ตอนที่ 92 ข้าจะไม่ให้นางสมหวัง

ในหมู่ผู้คนที่มุงดู มีผู้จำเจียงเหลี่ยนจือได้ และพลันนึกถึงคำร่ำลือในเมืองหลวง

ว่ากันว่าใต้เท้ารองเจ้ากรมผู้นี้เคยไปสู่ขอถึงจวน มิใช่หรือที่นี่คือโอกาสอันดีที่วีรชนจะได้ช่วยนางงาม ผู้คนจึงพากันหลีกทางให้

ตำแหน่งบนชั้นสองนั้นดีนัก เสิ่นอวี๋มองเห็นเหตุการณ์บนถนนได้ทั้งหมด

จะบอกว่าไม่บังเอิญก็ไม่ได้ ร้านสมุนไพรนี้แม้มิใช่ร้านใหญ่ที่สุดในเซิ่งจิง แต่ที่แห่งนี้คือเส้นทางที่เจียงเหลี่ยนจือต้องผ่านกลับจวนหลังออกจากราชสำนัก

สถานที่ก็เลือกได้เหมาะ เวลาที่สลบไปก็ช่างเหมาะเช่นนี้ ทำให้เสิ่นอวี๋อดสงสัยเจตนาของเสิ่นเยียนไม่ได้

น้องสาวโง่เขลาผู้นี้ชาติก่อนยึดตระกูลเจียงเป็นฟางเส้นสุดท้ายในการเอาชีวิตรอด วิ่งไปจวนสกุลเจียงทุกวัน ดูท่าชาตินี้ก็ยังเหมือนเดิม มิได้ฉลาดขึ้นเท่าใด