กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชุนซิ่งเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยถิงโจวแวบหนึ่ง นางหยุดร้องไห้ตั้งแต่ตอนที่เซี่ยถิงโจวเริ่มเอ่ยปากแล้ว บัดนี้จึงเอ่ยอย่างระมัดระวังว่า
“บ่าวได้ยินชิวอวิ๋นร้องขอความช่วยเหลือ เพียงแต่ไม่เคยเห็นทั้งสองคนนอนอยู่บนเตียงด้วยกันเจ้าค่ะ”
ชุนฝูตกตะลึง ผลักชุนซิ่งออกแรงหนึ่ง “เจ้าพูดจาเหลวไหล เจ้าเข้าประตูพร้อมกับข้าแท้ ๆ”
ชุนซิ่งคุกเข่าย้ายไปข้างหนึ่ง เอ่ยเสียงเบาว่า “บ่าวไม่เห็นจริง ๆ เจ้าค่ะ ได้ยินเพียงเสียงร้องขอความช่วยเหลือ พี่สาว ขอโทษด้วย ข้าทำให้ซื่อจื่อต้องได้ยินคำเท็จไม่ได้เจ้าค่ะ”
ชิวอวิ๋นร้องไห้ฟ้องว่า “ไม่ว่าชุนซิ่งจะเห็นหรือไม่ นางก็ได้ยินข้าร้องขอความช่วยเหลือ สืออวี่คิดไม่ดีต่อข้าเป็นความจริง”