ตอนที่ 44 เปิดไพ่

เสิ่นอวี๋ถือโอกาสตีเหล็กตอนร้อน กระแทกเขาเบา ๆ พลางกล่าวว่า “อีกไม่กี่วันก็ต้องขึ้นเมืองหลวงแล้ว ต่อไปเกรงว่าจะไม่มีโอกาสได้นอนร่วมเตียงกันอีก หากเจ้าไม่รังเกียจ คืนนี้เรามา…”

ยังพูดไม่ทันจบ เซี่ยถิงโจวก็ชักมือกลับ ไม่สนว่าคนห้องข้าง ๆ จะรู้ตัวหรือไม่ ไม่หันกลับมามองด้วยซ้ำ ดึงประตูเปิดแล้วก้าวออกไป

เสิ่นอวี๋กลั้นหัวเราะตามไป ช่างทนหยอกไม่ไหวเสียเลย

คนของสำนักคุ้มภัยหลายคนในครัวได้ยินเสียงเปิดประตูห้องข้าง ๆ ก็ออกมาดู พอดีเห็นสองคนออกมาจากห้องเก็บฟืนข้าง ๆ คนหนึ่งนำหน้าอีกคนตามหลัง ผู้นำหน้ามีสีหน้าหม่นเคร่ง คนตามหลังกลับเปี่ยมรอยยิ้ม

ผู้คุ้มภัยสีหน้าอึกอัก “คงถูกพวกเขาได้ยินหมดแล้วกระมัง”

“น่าจะเป็นเช่นนั้น”

“พวกเขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”