ตอนที่ 27 อวดดี

เซี่ยถิงโจวกับฉางเหิงและคนอื่น ๆ ยืนอยู่บนแท่นสูงข้างลานฝึกทหาร สายตาของพวกเขาล้วนดีเยี่ยม กระบวนท่าที่หนึ่งบนแท่นประลองนั้นมองเห็นได้อย่างชัดเจน

เรือนร่างของเยาวชนผู้นั้นคล่องแคล่วราดั่งมังกรว่ายน้ำ ทั้งแทง ทั้งจ้วง ทั้งฟาด ทั้งกระแทก ทั้งช้อน ทั้งจิ้ม ทั้งปัด ทุกกระบวนท่าล้วนกดถูซื่อไว้จนต้องรับมือ

ฉางเหิงเท้าแขนกับราวระเบียงมองออกไปไกล ปากก็เอ่ยชมไม่ขาด “ข้าบอกแล้วว่าฝีมือเจ้าหนูผู้นี้ไม่เลว ไม่เสียแรงที่ข้าอุตส่าห์ช่วยชีวิตน้อย ๆ ของมันกลับมา”

หานจี้อู่จ้องมองไม่กระพริบตา พลางไม่ลืมย้อนเขา “เมื่อครู่ใครกันที่บอกว่ามันสู้ถูซื่อไม่ได้”