เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หิมะนอกด่านตกหนักเป็นพิเศษ แม้แต่เซิ่งจิงที่อยู่ไกลพันลี้ก็ยังมีหิมะหนักดุจขนห่านโปรยปราย
เจียงเหลี่ยนจือออกจากกรมคลัง รถม้าแล่นไปตามถนนจงเป่า
วันที่หิมะตกถนนลื่น ผู้คนบนถนนเนืองแน่น รถม้าแล่นเร็วไม่ได้ แล่นไปได้สักพักก็หยุดนิ่งสนิท
เกาจิ้นผู้ติดตามเปิดม่านขึ้นกล่าวว่า “ใต้เท้า เกรงว่าจะติดอยู่สักพักใหญ่ พอดีภัตตาคารสามรสอยู่ข้าง ๆ ท่านเห็นว่าจะขึ้นไปพักเสียก่อนหรือไม่ขอรับ”
เจียงเหลี่ยนจือชะโงกมองไป ไม่รู้ว่าม้าของผู้ใดนอนขวางกลางถนน หนาวจนชาไปหมด เอาแส้ฟาดอย่างไรก็ไม่ยอมไป รถที่ไปมาก็ปิดถนนจนตัน
เจียงเหลี่ยนจือลงจากรถเสียเลย พอเดินเข้าไปในภัตตาคารสามรสก็บังเอิญพบเสี่ยวเอ้อร์กำลังยกอาหารไปเสิร์ฟโต๊ะหนึ่ง ในถาดนั้นมีขนมสับปะรดจานเล็กหนึ่งจาน
ฝีเท้าเจียงเหลี่ยนจือชะงักเล็กน้อย แล้วเดินขึ้นชั้นบนนั่งลงตามการนำทางของเสี่ยวเอ้อร์
“ขนมสับปะรดเมื่อครู่ยังมีของสดอยู่หรือไม่”