กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวี๋พยุงกำแพงเดินไปเปิดประตู ก็เห็นเสิ่นเยียนยืนอยู่ที่ประตูเรือน สาวใช้คนสนิทข้างกายถือห่ออาหารไว้ในมือ
“ข้าจะพบพี่สาวใหญ่ของข้าก็ไม่ได้หรือ”
หงเฉียวกล่าว “คุณหนูรองโปรดให้อภัย ท่านแม่ทัพสั่งไว้ว่าหลายวันมานี้ไม่ว่าใครมาขอพบก็ห้ามปล่อยคนเข้า”
สีหน้าเสิ่นเยียนไม่สู้ดี หางตาพลันเหลือบเห็นเสิ่นอวี๋เปิดประตูออกมา
“พี่สาวใหญ่”
เสิ่นอวี๋โบกมือเรียกนาง “เข้ามาสิ”
สายตาเสิ่นเยียนกวาดผ่านใบหน้าหงเฉียวและลวี่เย่าที่คอยขวางไว้ คิดว่ายังคงหวั่นเกรงอยู่บ้าง
“ไม่ต้องไปสนพวกนาง” เสิ่นอวี๋เอ่ยอย่างเบาสบาย “ถ้าสองคนนั้นยังกล้าขวางเจ้า ข้าจะให้พวกนางไปขัดคอกม้าเสียเดี๋ยวนี้”