กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หิมะฤดูหนาวปีนี้ตกหนักเป็นพิเศษ ในเรือนหิมะทับถมลึกแล้ว บ่าวไพร่กวาดไม่ทัน เส้นทางเล็ก ๆ ที่เพิ่งเก็บกวาดไว้ให้คนเดิน ไม่ทันไรก็ถูกหิมะละเอียดปกคลุมอีกชั้นหนึ่ง
ห้องหนังสืออยู่ไม่ไกล เสิ่นอวี๋ไม่พาสาวใช้มา นางเดินเอื่อย ๆ ไปตามระเบียงคด ลอดผ่านประตูโค้ง เบื้องหลังผนังระเบียงมีเสียงสาวใช้คุยกันเล็ดลอดมา
“ในที่สุดนายน้อยก็หาคุณหนูหลินกลับมาได้ เสียดายที่เดิมทีเป็นคู่ที่ฟ้าสร้างมา แต่บัดนี้กลับได้เป็นเพียงอนุภรรยาของนายน้อย”
“แต่ฮูหยินน้อย...”
สาวใช้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน “นางเป็นเพียงบุตรีขุนนางผู้ต้องโทษ ยังหน้าด้านยึดตำแหน่งภรรยาเอกไว้ไม่ปล่อย”
“จะพูดเช่นนั้นไม่ได้ ฮูหยินน้อยก็ดีอยู่ อีกทั้งบิดาและพี่ชายของนางก็ตายในสนามรบ ถือว่า...”