เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น ณ เกาะหลิ่งหนาน ภายในห้องทำงานของหวงเจี้ยนซิน
แสงรัศมีจากหลอดไฟไส้สาดส่องลงบนพื้นโต๊ะ
เมื่อคำนวณเวลาดูแล้ว เว้นช่วงไปราวห้าถึงหกนาที เสิ่นซวี่เวยก็ยกโทรศัพท์มือหมุนสีดำเครื่องนั้นขึ้นมา แล้วหมุนสายไปยังหมายเลขของเขตทหารจิงตูอีกครั้ง
“ตู๊ด—— ตู๊ด——”
เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังขึ้นเพียงสองครั้ง ก็มีคนกดรับสายอย่างรวดเร็ว
ปลายสายส่งเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยของกู้ยวี่ดังแว่วมา
ต่อหน้าหวงเจี้ยนซิน เสิ่นซวี่เวยขอบตาร้อนผ่าว เล่าทบทวนเรื่องราวอย่างเป็นลำดับขั้นตอนว่าฮั่วเอ่อร์หัวคุ้มคลั่งส่งคนมาลักพาตัวเธออย่างไร และบีบบังคับให้เธอขึ้นเรืออย่างไรอีกรอบหนึ่ง
ปลายสายโทรศัพท์ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ
เสิ่นซวี่เวยกระทั่งได้ยินเสียงลมหายใจของกู้ยวี่ที่หนักหน่วงขึ้นมาในชั่วพริบตา นั่นคือสัญญาณที่บ่งบอกว่าอีกฝ่ายโกรธจัดจนถึงขีดสุด แต่กลับกำลังสะกดกลั้นอารมณ์เอาไว้อย่างเต็มกลืน