เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มุมปากของฮั่วเอ่อร์หัวยกขึ้นเป็นรอยยิ้มพิลึกพิลั่น
“ใครส่งแกมา กู้ยวี่งั้นเหรอ ดูท่าเขาจะรักซวี่เวยจริง ๆ ถึงยอมส่งดาบชั้นดีอย่างแกมาคอยเฝ้าข้างกายเธอ ฉันแพ้แล้ว”
กู้ยวี่กระชากคอเสื้อของฮั่วเอ่อร์หัวอย่างแรง แล้วกดร่างเขาเข้ากับราวเหล็ก
“ปัง!”
แรงกระแทกมหาศาลทำให้ฮั่วเอ่อร์หัวส่งเสียงครางอึดอัดในลำคอ เลือดสดสายหนึ่งไหลซึมออกมาจากมุมปาก
แต่เขากลับไม่ดิ้นรนขัดขืนเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังถือโอกาสแนบใบหน้าเข้าหาขากรรไกรล่างของกู้ยวี่ที่สวมหน้ากากอนามัยสีดำ รอยยิ้มในแววตายิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น
“อะไรกัน โมโหแล้วเหรอ”
“ให้ฉันเดานะ โอ้ แกก็คือกู้ยวี่ ถึงฉันจะเคยเจอแค่ครั้งเดียว แล้วแกก็ใส่หน้ากากอนามัยอยู่ แต่ท่าทางตอนโกรธของแก มันคือเขาชัด ๆ”
เขาจงใจหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังยั่วยุ “เหอะ แล้วมันจะทำไม แกไม่กล้าฆ่าฉันหรอก”