เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สิ่งที่ฮั่วเอ่อร์หัวอยากเห็น คือภาพที่เธอใช้มือคู่นั้นที่เคยปอกไข่ไก่ ยื่นอาหารมาจ่อถึงริมฝีปากของเขา
มือใหญ่ข้างหนึ่งของเสิ่นซวี่เฟิงแทรกพรวดเข้ามา เสียง “แปะ” ดังขึ้น เขาวางไข่ไก่ที่ยังไม่ปอกเปลือกกระแทกลงบนโต๊ะตรงหน้าฮั่วเอ่อร์หัวอย่างแรง
เสิ่นซวี่เฟิงมองเขาด้วยรอยยิ้มไม่ถึงดวงตา “คุณผู้ชายฮั่ว พวกเราสองพี่น้องตั้งแต่เล็กจนโต มีแต่ฉันที่ปอกไข่ไก่ให้น้องสาว ฉันยังไม่เคยได้รับเกียรติแบบนี้ แต่นายกลับมาหมายตาไว้เสียแล้ว”
เลขานุการฟางเห็นท่าไม่ดี จึงรีบคว้าไข่ไก่ฟองหนึ่งจากโต๊ะอย่างว่องไว พลางปอกเปลือกอย่างคล่องแคล่วและหัวเราะช่วยไกล่เกลี่ย
“ฮ่า ๆ ฉันปอกเองดีกว่า อยู่บ้านฉันปอกให้ภรรยาทุกวัน ฝีมือดีที่สุด”
เสิ่นซวี่เฟิงไม่แม้แต่จะปรายตามอง เขามองไข่ไก่ในมือของเลขานุการฟางแล้วแค่นหัวเราะเยาะ