กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชื่อของศาลาทอวสันต์ เกิดจากการปรึกษาหารือร่วมกันของทุกคน
วันนั้นเสิ่นซวี่เวยเลิกงานแล้วไปที่จุดพักพิง เห็นสหายหญิงสหายทั้งหลายนั่งล้อมวงอยู่ในลานบ้าน ในมือต่างถือเข็มกับด้าย ทว่ากลับไม่มีใครลงเข็มเลยสักคน
เหลียวหรูฮวาภายใต้การเคียงข้างของเหล่าสหายร่วมชะตากรรม และท่ามกลางบรรยากาศอันแสนอบอุ่นเช่นนี้ ค่อย ๆ ก้าวผ่านความเจ็บปวดออกมาได้
เธอนั่งอยู่บนธรณีประตู มือจับเศษผ้าชิ้นหนึ่งไว้ พลิกไปพลิกมาดูซ้ำ ๆ
เสิ่นซวี่เวย “เป็นอะไรไปเหรอ”
เหลียวหรูฮวา “ทุกคนบอกว่า โรงงานของพวกเราควรจะมีชื่อเสียที แต่คิดไปคิดมา ก็ยังไม่เหมาะสักชื่อ”