ตอนที่ 208 กระดาษหน้าต่างที่ไม่ถูกเจาะทะลุ

เสิ่นซวี่เฟิงเห็นน้องสาวของตนคอยชะเง้อมองไปทางนั้นอยู่เรื่อย ชัดเจนว่าให้ความสนใจสหายหญิงเหล่านั้นมาก แต่กลับไม่กล้ามองตรง ๆ เสียที

“ไปเถอะ น้องสาว ในเมื่อลงมือทำแล้ว ก็จงกล้าทำให้เต็มที่ อย่าลังเล พวกเราทุกคนล้วนเป็นแนวหลังให้เธอ”

เขาตบไหล่เธอเบา ๆ น้ำเสียงสุขุมหนักแน่น: “พอดีฉันจะต้องพาหมออู๋ไป เธอไปด้วยกันสิ”

เสิ่นซวี่เวยดึงสายตากลับมา ถามเสียงเบา: “พี่สอง ใจคนมันซับซ้อนมาก พี่ว่าฉันควรไปไหม”

ชาติก่อนเสิ่นซวี่เวยเติบโตในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เริ่มหาเงินเป็นค่าครองชีพให้ตัวเองตั้งแต่ชั้นมัธยมต้น ผลการเรียนชั้นมัธยมปลายก็ไม่เลว แต่หลังจากพิจารณาอย่างรอบด้านแล้ว เธอกลับสละสิทธิ์สอบเข้ามหาวิทยาลัย