ตอนที่ 112 เสิ่นซวี่เวยถูกยกกำลังมาสอบสวนเอาผิด

ใจเธอพลันกระตุก วูบหนึ่ง จึงกดเสียงต่ำ “ใคร”

“น้องสาว พี่เอง หัวหน้าหน่วยจางกับเสี่ยวเฉินมาแล้ว”

เสียงของเสิ่นซวี่เฟิง

เสิ่นซวี่เวยถอนหายใจโล่งอกแล้วดึงประตูเปิดออก

ด้านนอกประตูมีหัวหน้าหน่วยจางแห่งสถานีรักษาความสงบยืนอยู่ ระหว่างคิ้วแฝงแววเหนื่อยล้าที่มิอาจปกปิด

เสี่ยวเฉินหดตัวอยู่ด้านหลังเขา ก้มหน้า ใบหน้าแดงก่ำ มาถึงหน้าประตูกระทั่งเปลือกตาก็ยังไม่กล้าเงยขึ้นมอง

หัวหน้าหน่วยจางเพิ่งก้าวขาข้างหนึ่งเข้าไปในห้องผู้ป่วย สายตากวาดมองกลุ่มคนที่ถูกมัดเป็นพวงอยู่สุดปลายระเบียงทางเดิน

ฝีเท้าชะงักลง คิ้วขมวดแน่นเป็นปมตายในชั่วพริบตา สีหน้าเคร่งขรึมมืดมนจนคล้ายจะมีหยดน้ำไหลรินออกมา

“สหายเสิ่น” หัวหน้าหน่วยจางหันกลับมา แม้จะกดเสียงต่ำมาก ทว่ากลับแฝงแรงกดดันสายหนึ่ง

“คุณมัดคนพวกนี้ไว้ที่สถานีอนามัยกลางดึก รู้ไหมว่าเรื่องนี้มันเอิกเกริกขนาดไหน”