ตอนที่ 106 ใช้ประโยชน์จากความต่างของเวลาในมิติ

เสิ่นซวี่เวยตักชามที่สองให้กู้ยวี่อีก มองเขาดื่มกิน ในใจถึงค่อยรู้สึกโล่งอกขึ้นมาบ้าง

“กินโจ๊กอีกสักชามนะ”

เสิ่นซวี่เวยโบกมือเบา ๆ ในมือพลันปรากฏชามโจ๊กขึ้นมาหนึ่งใบ “แผลของนายังไม่หายสนิท ไม่ควรกินของมันเกินไป ชามนี้ย่อยง่าย”

กู้ยวี่รับมาแล้วก้มลงมอง โจ๊กสีขาวนวล ประดับด้วยเนื้อกุ้งสีชมพู เส้นหอยเชลล์แห้งและเนื้อไก่ฉีก ส่งกลิ่นหอมสดชื่นละมุนละไม

“กลิ่นหอมรสชาติยอดเยี่ยม ฝีมือการทำอาหารของเมียดีจริง ๆ”

เสิ่นซวี่เวยป้อนโจ๊กชามนั้นให้กู้ยวี่จนหมด วางชามลงบนโต๊ะหัวเตียง มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมา

“เมีย ฉันหลับไปนานแค่ไหนแล้ว”

เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“ในมิติ นายหลับไปเต็ม ๆ หนึ่งวัน”