ตอนที่ 105 กู้ยวี่อาการปางตาย

เสิ่นซวี่เฟิงปั่นจักรยานด้วยตัวเองพาเสิ่นซวี่เวยกลับมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหาร พลางกำชับสองสามประโยค “เธอจำได้หรือยัง”

“จำได้แล้ว!”

“จักรยานด้วยตัวเองฉันปั่นไปนะ ถึงเวลาแล้วจะปั่นกลับมาคืนให้”

พูดจบ เสิ่นซวี่เฟิงก็ขึ้นเหยียบจักรยานด้วยตัวเองจากไป

เสิ่นซวี่เวยเก็บปลาเข้ามิติไปจัดการ ใส่เครื่องปรุงหมักปรุงรส ทำเป็นปลาหมักรมควัน

นอนไปจนถึงกลางดึก จู่ ๆ ก็เกิดใจสั่นขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เม็ดเหงื่อผุดซึมเต็มใบหน้า

พอลืมตาขึ้นมา ก็โดนอุ้งเท้าแมวขาวฟาดเข้าให้ทีหนึ่ง

“เหมียว ผู้ครอบครอง! ตื่นเร็ว! กู้ยวี่ใกล้จะไม่รอดแล้ว!”

เธอสะดุ้งสุดตัวผุดลุกขึ้นนั่ง หัวใจเต้นรัวเร็วขึ้นมาฉับพลัน เพียงขยับความคิด ร่างก็แวบหายเข้าไปในมิติชั่วพริบตา