ตอนที่ 103 ความจำเสื่อมจริง? หรือความจำเสื่อมปลอม?

“รีบดึงคนขึ้นมาเร็ว!” เสิ่นซวี่เวยเองก็ร้อนใจแล้ว

เสิ่นซวี่เฟิงกระโดดลงน้ำทะเล คว้าแขนของคนผู้นั้นไว้แน่น ใช้ท่าอุ้มยกขึ้นมา แล้วออกแรงดันส่งไปทางข้างเรือ

เสิ่นซวี่เวยโน้มตัวออกไปคว้าข้อมือของคนผู้นั้น ทั้งดึงทั้งลาก จนท่อนบนครึ่งตัวยื่นพ้นกราบเรือออกไป

คลื่นลูกหนึ่งซัดสาดเข้ามา ลำเรือเอียงยวบอย่างกะทันหัน

มือของเสิ่นซวี่เวยลื่นไถล ทำเอาเสิ่นซวี่เฟิงที่อยู่ในน้ำตกใจจนร้องตะโกนลั่น “ระวังท้อง!”

เธอตกใจจนเหงื่อเย็นผุดท่วมตัวเพราะเสียงตะโกนนั้น ทว่ายังคงกำแน่นที่คอเสื้อของคนผู้นั้นไว้ไม่กล้าปล่อยมือ

เสิ่นซวี่เฟิงประคองลำเรือให้อยู่ตัวกลางผืนน้ำ ออกแรงยกขึ้นสุดกำลัง ทั้งสองร่วมแรงกัน ในที่สุดก็ลากคนขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือได้สำเร็จ

เสิ่นซวี่เวยจึงดึงเสิ่นซวี่เฟิงที่ตัวเปียกโชกขึ้นมาอีกคน