กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัว กู้ยวี่ก็ลุกขึ้นแล้ว
เขาจัดการสวมเครื่องแบบทหารอย่างคล่องแคล่ว จัดตราปกเสื้อหน้ากระจก หันกลับไปมองเสิ่นซวี่เวยที่นอนขดอยู่ในผ้าห่มแวบหนึ่ง แล้วก้มตัวลงสอดแขนที่โผล่ออกมาข้างนอกของเธอกลับเข้าไปอย่างแผ่วเบา
เสิ่นซวี่เวยลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ “กี่โมงแล้ว”
“หกโมงครึ่ง ยังเช้าอยู่ นอนต่ออีกหน่อยเถอะ”
ชายหนุ่มจุมพิตหน้าผากของเธอ แล้วแนบแก้มลงไปพลางกระซิบว่า
“วันนี้ฉันจะไปที่กองพัน คงไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนเธอ มีเรื่องอะไรกัน อย่าลืมไปหาผู้การหลิวนะ”
เธอตอบรับอย่างอ้อมแอ้มเสียงหนึ่ง พลิกฟื้นฐานะนอนต่ออีกรอบ
กู้ยวี่ยืนมองเธออยู่ที่หน้าประตูครู่หนึ่ง
ดึงประตูปิดลงเบา ๆ แล้วก้าวเดินเข้าสู่แสงสลัวยามเช้าตรู่