ตอนที่ 81 จับตัวเธอที่เปลือยเปล่า... มิติเลเวลอัป

เสิ่นซวี่เวยส่ายหน้าเป็นกลองป๋องแป๋งทันที ก้มหน้าก้มตากินบะหมี่อย่างว่าง่าย

พอกินมื้อเช้าเสร็จ กู้ยวี่ก็ล้างชาม ก่อนจะกุมมือเนียนสวยของเสิ่นซวี่เวย “วันนี้ทำตัวดี ๆ อย่าทำให้ฉันเป็นห่วงล่ะ”

เธอหยีตาลงพลางพยักหน้าอย่างหนักแน่น “เข้าใจแล้ว!”

กู้ยวี่ขยี้ผมเธอเบา ๆ แล้วหันตัวไปผลักประตูเปิดออก

“ไปเถอะ ฉันไปส่งเธอทำงาน”

แสงแดดยามเช้าตรู่ส่องลอดผ่านใบไม้ประปราย ทอดเงาลวดลายลงบนถนนลูกรังที่มุ่งหน้าสู่คณะศิลปะทหาร

กู้ยวี่ขี่จักรยานคานสูง เบาะหลังรองด้วยเสื้อนวมตัวเก่า เสิ่นซวี่เวยนั่งอยู่ข้างบน สองแขนโอบรอบช่วงเอวกระชับเพรียวของเขาเอาไว้

ระหว่างทางสวนทางกับเหล่าทหารลาดตระเวนกลุ่มหนึ่งเข้าพอดี

“สวัสดีครับผู้การกู้!”

ชายหนุ่มหลายคนหยุดฝีเท้าลงทันควัน พลางทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียง แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความเคารพยำเกรง