ตอนที่ 79 ตรวจนับสิ่งที่ได้จากซากเรือจม! ลมกรรโชกและพายุของชายสองคน

เสิ่นซวี่เฟิงไม่สนใจ เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาปั่นจักรยาน

เขาเป็นคนที่ไม่เคยมีความรัก ย่อมไม่มีทางละเอียดรอบคอบเหมือนกู้ยวี่ เบาะหลังจึงไม่ได้รองเสื้อนวมเก่าหรือของทำนองนั้นไว้เลย

ผิวถนนเป็นหลุมเป็นบ่อ ก้นของเสิ่นซวี่เวยถูกกระแทกจนแทบแหลกเป็นเสี่ยง ๆ แต่ก็ไม่กล้าส่งเสียงออกมา

ตั้งแต่ที่ระบบเพิ่มค่าความงามให้ รูปลักษณ์ภายนอกยกระดับขึ้น ผิวพรรณก็บอบบางลงไปด้วย

เวลาทำเรื่องน่าอายกับกู้ยวี่ สองมือของเขาไม่กล้าลงแรงมากเกินไป ไม่เช่นนั้นตื่นเช้ามาวันรุ่งขึ้นต้องฟกช้ำแน่นอน

ตอนนี้เสิ่นซวี่เวยรู้สึกว่า วันพรุ่งนี้ก้นของเธอจะต้องเขียวช้ำอย่างไม่ต้องสงสัย

กู้ยวี่เลิกงานกลับมาแล้ว เพิ่งทำกับข้าวเสร็จพอดี

เมื่อเห็นเสิ่นซวี่เฟิงมา เขาก็รับสัตว์น้ำที่จับได้ตรงแฮนด์รถมาพลางเอ่ยทักทาย “พี่สอง อยู่กินข้าวด้วยกันก่อน ฉันจะไปลวกเส้นในห้องครัว แล้วเพิ่มกับข้าวอีกสองอย่าง”

เสิ่นซวี่เฟิงตวัดสายตามองเสิ่นซวี่เวยปราดหนึ่ง “น้องเขย นายควรสั่งสอนน้องสาวให้ดีได้แล้ว นายรู้ไหมว่าวันนี้เธอไปทำอะไรกันมาบ้าง”