กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ไม่เป็นไรหรอก ของที่ทำเองกินเองจะได้รู้รสชาติ ทุกคนลองชิมดูสิ”
เสิ่นซวี่เวยยิ้มพลางคีบปลาจวดเหลืองตัวเล็กที่เพิ่งออกจากเตาขึ้นมาหนึ่งชิ้น เป่าเบา ๆ แล้วยื่นให้เด็กชายตัวน้อยที่ยืนมองตาละห้อย
“ลองชิมดูนะ”
เด็กชายตัวน้อยรับไปกัดคำหนึ่ง ดวงตาพลันเปล่งประกายราวกับดวงดาวในชั่วพริบตา ร้องตะโกนออกมาอย่างอู้อี้ว่า
“อร่อยจัง! กรอบด้วย! แม่ ฉันอยากกินอันนี้!”
พวกผู้ใหญ่รอบ ๆ พอได้ชิมไปหนึ่งชิ้นก็พากันเลียนิ้วมือ
“หอมจริง ๆ กินได้ยันกระดูกเลย!” “
สหายเสิ่น แบบนี้ขายดีแน่นอน!”
เสิ่นซวี่เวยมองภาพบรรยากาศคึกคักตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม “นี่ยังเป็นแค่ของที่ทำเสร็จไปครึ่งเดียว พอทำเสร็จสมบูรณ์ รสชาติจะดียิ่งกว่านี้อีก”
“ก้าวที่ห้า ตุ๋นอบ”