ตอนที่ 43 จูบซับน้ำตาของเธอทีละนิด

หัวใจของเสิ่นซวี่เวยชั่วพริบตากระตุกวูบไปหนึ่งจังหวะ ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นข้างหนึ่งบีบกุมไว้อย่างแน่นหนา

เธอหดตัวร่นเข้าไปด้านในเตียงตามจิตสำนึก แผ่นหลังแนบชิดกับหมอนอิงอันนุ่มนวล เงยหน้าขึ้นมองเขา

กู้ยวี่ไม่ได้กดตัวโน้มลงมาข้างหน้าอีก เพียงแต่คงท่วงท่าที่เปี่ยมด้วยแรงกดดันมหาศาลนั้นไว้ มือข้างหนึ่งยันอยู่บนฟูกข้างกายเธอ

เขาหลุบตามองเธอ เปลวเพลิงในแววตาคู่นั้นริบหรี่วูบวาบ คล้ายกำลังข่มกลั้นอะไรกันอย่างสุดกำลัง และคล้ายกำลังรอคอยคำตอบจากเธออยู่เช่นกัน

ลมหายใจของเขาหนักหน่วง พัดผ่านใบหูด้านนอกของเธอเป็นจังหวะ นำพาความร้อนรุ่มลวกผิวมาด้วย

“ฉัน…“ เสิ่นซวี่เวยขยับปาก น้ำเสียงออดอ้อนอ่อนหวาน กระทั่งตัวเธอเองก็ยังไม่ทันรู้ตัวว่าปลายเสียงนั้นแฝงความสั่นเครือไว้จาง ๆ

กู้ยวี่มองหางตาที่แดงระเรื่อของเธอ ลูกกระเดือกพลันขยับกลืนน้ำลายอีกครั้ง

จู่ ๆ เขาก็คลายมือกุมข้อมือเธอออก แล้วเปลี่ยนเป็นใช้ปลายนิ้วเกลี่ยลูบแก้มอันร้อนผ่าวของเธอเบา ๆ