ตอนที่ 42 เธอก่อกวนฉันจนเป็นแบบนี้ คิดจะนอนหลับไปเฉยๆ แบบนี้เลยเหรอ?

แมวขาวโผเข้าสู่อ้อมอกของเสิ่นซวี่เวยอย่างแผ่วเบา หัวนุ่มฟูถูไถไปมากับกลางฝ่ามือของเธอ

[เหมียว~ ผู้ครอบครอง ค่าความนิยมจากผู้ชมที่เธอได้รับในการแสดงแต่ละครั้งสามารถเปลี่ยนเป็นคะแนนได้นะ อัตราการแลกเปลี่ยนคือ 100:1!]

เสิ่นซวี่เวยมือข้างหนึ่งเข็นรถเข็น อีกมือหนึ่งประคองเสี่ยวไป๋ไป๋ตัวนุ่มนิ่มไว้ในอ้อมอก ก้าวเดินตามแสงจันทร์มุ่งหน้ากลับบ้าน

[เสี่ยวไป๋ไป๋ เมื่อกี้การแสดงของฉันได้ค่าความนิยมเท่าไร แปลงเป็นคะแนนได้เท่าไร]

[คะแนนที่แปลงได้คือ 173 คะแนน!]

[หนึ่งหมื่นเจ็ดพันกว่าเลยเหรอ นั่นก็เยอะมากอยู่นะ] เสิ่นซวี่เวยคิดคำนวณในใจ

[เหมียว! เปิดใช้งานค่าความนิยมเส้นทางดาวครั้งแรก มอบรางวัลพิเศษเป็นคฤหาสน์หรูสมัยใหม่หนึ่งหลัง!]

[อยากดูจัง!] ดวงตาของเสิ่นซวี่เวยเป็นประกาย

เมื่อผลักประตูเข้าบ้าน เสิ่นซวี่เวยก็หันไปพูดกับกู้ยวี่เบา ๆ ว่า “ถึงบ้านแล้ว ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ”

เธอหันหลังเดินเข้าห้องนอนไปหยิบเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน แล้ววิ่งเสียงดังตึก ๆ ๆ เข้าห้องอาบน้ำไป