กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นซวี่เฟิงเงยหน้าขึ้น มุมปากยังติดข้าวสวยอยู่เม็ดหนึ่ง แววตาเต็มไปด้วยความจริงจัง
“น้องสาว กับข้าวที่เธอทำ อร่อยกว่าของทั้งหมดที่ฉันเคยกินมาในชีวิตนี้อีก ต่อไปฉันจะเกาะอยู่ที่นี่ไม่ไปไหน จะเป็นคนคอยชิมอาหารให้เธอทุกวันเลย”
“ฝันไปเถอะ” เสิ่นซวี่เวยค้อนใส่เขาไปหนึ่งที แต่ก็ยังคีบปลาจะละเม็ดขาวนึ่งให้เขาอีกหนึ่งชิ้น “กินเสร็จแล้วรีบไปล้างจานด้วย”
“รับทราบ” เสิ่นซวี่เฟิงทำวันทยหัตถ์แบบไม่ค่อยได้มาตรฐาน ทว่าในปากเริ่มเคี้ยวเนื้อปลาแล้ว ตอบรับอ้อมแอ้มไม่ค่อยชัด “รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ”
“ตัวนายมีแต่รอยโคลนกับกลิ่นคาว กินข้าวเสร็จแล้วไปอาบน้ำเย็นซะ แล้วเปลี่ยนใส่เสื้อผ้าที่ฉันตัดให้นาย”
“ได้”
เสิ่นซวี่เฟิงกินข้าวเสร็จก็รู้หน้าที่ไปล้างจานด้วยตัวเอง