ตอนที่ 18 เมียผู้อ่อนช้อยน่าทะนุถนอมกำลัง...

เสิ่นซวี่เวยยิ้มแย้มพลางหยิบเมล็ดแตงกับถั่วลิสงออกมาสองห่อ ยัดใส่มือพวกเขาทีละห่อ “นี่เอามาจากบ้านเกิด เอาไปลองชิมดู”

“ขอบคุณพี่สะใภ้!” ทั้งสองคนยิ้มจนตาหยี ประคองเมล็ดแตงไว้ราวกับประคองของล้ำค่า

ยุคสมัยนี้ถั่วลิสงกับเมล็ดแตงก็ไม่ได้หากินกันได้บ่อย ๆ

การกระทำนี้ของเสิ่นซวี่เวยไม่ดูเด่นสะดุดตาจนเกินไป ทั้งยังซื้อใจคนได้อย่างพอดิบพอดี

ชาติที่แล้วเธอลิ้มรสความเย็นชาและอบอุ่นมาจนหมดสิ้น จิตใจไม่ได้นับว่าเมตตา การคำนวณผลประโยชน์สลักลึกอยู่ในกระดูกตั้งนานแล้ว

สหายรุ่นน้องที่เข้าเวรพวกนี้ ภายหน้าอาจจะได้ใช้งาน

อย่างไรเสียในมิติก็ปลูกถั่วลิสงกับดอกทานตะวันไว้ กินอย่างไรก็ไม่มีทางหมด

ไม่นาน คนกลุ่มนั้นก็มาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหาร

กู้ยวี่ผลักประตูรั้วเปิดออก มันคือลานบ้านเล็กที่เป็นสัดส่วน